خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوبهارا جان مایی جان‌ها را تازه کنباغ‌ها را بشکفان و کشت‌ها را تازه کن
۲
گل جمال افروخته‌ست و مرغ قول آموخته‌ستبی صبا جنبش ندارند هین صبا را تازه کن
۳
سرو سوسن را همی‌گوید زبان را برگشاسنبله با لاله می گوید وفا را تازه کن
۴
شد چناران دف زنان و شد صنوبر کف زنانفاخته نعره زنان کوکو عطا را تازه کن
صفحهٔ ۱ از ۳