خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرده بردار ای حیات جان و جان افزای منغمگسار و همنشین و مونس شب‌های من
۲
ای شنیده وقت و بی‌وقت از وجودم ناله‌هاای فکنده آتشی در جملهٔ اجزای من
۳
در صدای کوه افتد بانگ من چون بشنویجفت گردد بانگ کُه با نعره و هیهای من
۴
ای ز هر نقشی تو پاک و ای ز جان‌ها پاک‌ترصورتت نی لیک مغناطیس صورت‌های من
صفحهٔ ۱ از ۴