خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۴۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو عشق که در غمزدگی نام برآرمدستی به سزای دل خود کام برآرم
۲
بد خوی شوم روزی و این جان غم اندیشاز غمکدهٔ سینهٔ بد نام برآرم
۳
سررشتهٔ زنار جهانی به کف آمدیک رشته گر از پردهٔ اسلام برآرم
۴
گر روشنی راز برون افکنم از دلگلبانگ ان الحق ز در و بام برآرم
صفحهٔ ۱ از ۲