خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۴۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که آب گل و رنگ لاله می طلبم در این لباس شراب دو ساله می طلبم
۲
شکست جام شرابم ز سنگ توبه، ولیدر این خزان دیت خون لاله می طلبم
۳
ز باده توبه حرام است در شریعت عشقاگر قبول نداری، رساله می طلبم
۴
متاع ملک شهادت که کیمیای دل استاگر دعا نفروشد ز ناله می طلبم
صفحهٔ ۱ از ۲