خلوتی با شاه نعمتالله ولی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از تتق کبریا صورت لطف خدابسته نقابی ز نور روی نموده به ما
۲
دُرهٔ بیضا بود صورت روحانیششاه معانی جهان هر دو جهانش گدا
۳
در عدم و در وجود رسم نکاح او نهادمسکن اولاد ساخت دار فنا و بقا
۴
برزخ جامع بُود صورت جمع وجودنور گرفته ز حق داده به عالم ضیا
صفحهٔ ۱ از ۵