خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای چراغ آسمان و رحمت حق بر زمینناله من گوش دار و درد حال من ببین
۲
از میان صد بلا من سوی تو بگریختمدست رحمت بر سرم نه یا بجنبان آستین
۳
یا روان کن آب رحمت آتش غم را بکشیا خلاصم ده چو عیسی از جهان آتشین
۴
یا مراد من بده یا فارغم کن از مرادوعده فردا رها کن یا چنان کن یا چنین
صفحهٔ ۱ از ۲