خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ستایش‌های شمس الدین نباشم مفتتنتا تو گویی کاین غرض نفی من است از لا و لن
۲
چونک هست او کل کل صافی صافی کمالوصف او چون نوبهار و وصف اجزا یاسمن
۳
هر یکی نوعی گلی و هر یکی نوعی ثمراو چو سرمجموع باغ و جان جان صد چمن
۴
چون ستودی باغ را پس جمله را بستوده‌ایچون ستودی حق را داخل شود نقش وثن
صفحهٔ ۱ از ۲