خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این طرفه بین که حضرت او با همه حجابروشن تر است نور وی از نور آفتاب
۲
موج و حباب و قطره و دریا به چشم ماعارف چو بنگرد بنماید به عین آب
۳
بیدار شو ز خواب به بیداریش ببیننقش خیال او نتوان دیدنش به خواب
۴
دستش به دست آور و دامان او بگیرجامی از او طلب کن و بستان ازو شراب
صفحهٔ ۱ از ۲