خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خانهٔ دل سرای جانان من استخلوت خاص حضرت جان است
۲
بزم عشق است مجلس جانمساقیش بندگی جانان است
۳
عشق سر‌مست توبه ام بشکستبی‌گناهم مرا چه تاوان است
۴
دُرد دردش مدام می‌نوشمذوق مستی جانم از آن است
صفحهٔ ۱ از ۲