خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زمین جسم است و جانت آسمان استکه جانان کارساز این و آن است
۲
تو پاکی ، صورت خاکی رها کنکه خلوت خانه ات در ملک جان است
۳
سرای صورت تو در بهشت استمکان معنیت در لامکان است
۴
در آ مستانه در کوی خراباتکه هشیاری خلاف عاشقان است
صفحهٔ ۱ از ۲