خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قطره‌ای کو به بحر ما پیوستعین دریا بود به ما پیوست
۲
زندهٔ جاودان بُود به خداروح پاکی که با خدا پیوست
۳
نکند میل خویش و بیگانهآشنا چون به آشنا پیوست
۴
در دو عالم به جز یکی نبودآن یکی با یکی کجا پیوست
صفحهٔ ۱ از ۳