خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قابل نور الهی جان ماستاین چنین جان خوشی جانان ماست
۲
جام آبی از حباب ما بنوشزآنکه او سرچشمهٔ حیوان ماست
۳
قرص ماه و کاسهٔ زرین مهرروز و شب آرایشی بر خوان ماست
۴
عقل مخمور است و ما مست و خرابعشقبازی آیتی در شأن ماست
صفحهٔ ۱ از ۲