خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکجا پیریست طفل پیر ماستاین چنین پیری در این عالم کراست
۲
جملهٔ ارواح جزئیات او استبلکه او در کل عالم پادشاست
۳
در صفات و ذات او دیدم عیانحضرت او مظهر لطف خداست
۴
نقطهٔ بابل الف بل خود الفروح اعظم سید هر دو سراست
صفحهٔ ۱ از ۳