خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما ز دریائیم و دریا عین ماستدر میان ما دوئی آخر چراست
۲
خط موهومست عالم سر به سرخوش بخوان آن خط که آن خط عین ماست
۳
آنچه ما داریم در هر دو جهاندر حقیقت ای عزیزان آن خداست
۴
عشق او در دل نهان می دارمشدُرد درد عشق او ما را دواست
صفحهٔ ۱ از ۲