خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم عالم روشن از نور خداستهر که این را دید نور چشم ماست
۲
در دل آن کس که او گنجیده استهمچو او صاحبدلی دیگر کراست
۳
حال ما داند درین دریا به ذوقیار بحر وی که با ما آشناست
۴
دُرد درد او اگر یابی بنوشزانکه دُرد درد او ما را دواست
صفحهٔ ۱ از ۲