خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منزل صاحبدلان صُفّهٔ صدق و صفاستگوشهٔ اهل نظر خلوت خاص خداست
۲
سایهٔ آزادها بر سر کوی مغانصومعهٔ صوفیان خانقه و جای ماست
۳
در حرم ما در آ محرم مستانه شومیکدهٔ عاشقان با تو بگویم کجاست
۴
ماه من اندر سما آمده رقصان دگرجان و دل از بهر او ذره صفت بر هواست
صفحهٔ ۱ از ۲