خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آئینهٔ ذات عین ذاتستدانست که مجمع صفاتست
۲
بی جود وجود حضرت اوعالم به تمام فانیاتست
۳
می نوش مدام دُردی دردکین دُردی درد دل دواتست
۴
میخانهٔ ماست در خراباتوین خانه ورای شش جهاتست
صفحهٔ ۱ از ۲