خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ما در هوای الوند استدر سر زلف یار دربند است
۲
خواجه تبریزی است و در قره باعشاه سروان امیر در بند است
۳
یار بلخی ما ز تربت رفتدر کش خواجهٔ سمرقند است
۴
سخن از روم و شام چون گویدآن خجندی که ساکن جَند است
صفحهٔ ۱ از ۲