خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقانه به عشق او سرمستجان و دل داده ایم ما از دست
۲
آنچنان واله ایم و آشفتهکه ندانیم نیست را از هست
۳
تا که مائی ازین میان برخاستعشقش آمد به جای ما بنشست
۴
هرکه او از خودی خود ببریدهمچو ما با خدای خود پیوست
صفحهٔ ۱ از ۲