خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۲۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوش بادا مرا شراب الستکه از آن باده گشته ام سرمست
۲
در دلم عشق و در نظر ساقیدر سرم ذوق و جام می بر دست
۳
پرده از دل گشود شاهد غیبدل ما را به زلف خود دربست
۴
جان به جانان ما وصالی یافتقطرهٔ ما به بحر ما پیوست
صفحهٔ ۱ از ۲