خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر درین راه عشق دردسر استبگذر از سر که کار معتبر است
۲
سر موئی حجاب اگر باقی استبتراشش چه جای ریش و سرست
۳
سر بنه زیر پا و دستش گیرگر تو را میل تاج یا کمر است
۴
نفسی صحبتش غنیمت دانزانکه عمر عزیز در گذر است
صفحهٔ ۱ از ۲