خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ملک جان در ولایتی دگر استتخت دل در حمایتی دگراست
۲
قول مستانه ای که ما گوئیمبشنو او را حلاوتی دگر است
۳
دلبران در جهان فراوانندحسن ما را ملاحتی دگر است
۴
عاقلان را نهایتی است ولیعاشقان را نهایتی دگر است
صفحهٔ ۱ از ۲