خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دل ما عشقش از جان خوشتر استجان چه باشد عشق جانان خوشتر است
۲
عشق او گنجی و دل ویرانه ایگنج او در کنج ویران خوشتر است
۳
خوش بود یک جام می شادی مابلکه می خوردن فراوان خوشتر است
۴
آب چشم ما بهر سو می رودعین ما از بحر عمان خوشتر است
صفحهٔ ۱ از ۲