خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمر خوش باشد ولی با یار همدم خوشتر استیک دمی با همدمی از ملک عالم خوشتر است
۲
درد دل داریم و درد دل دوای درد ماستگرچه دل ریشیم زخم او ز مرهم خوشتر است
۳
مجلس عشقست و رندان مست و ساقی در حضوراین چنین خوش مجلسی از صحبت جم خوشتر است
۴
یک دمی با همدمی و گوشهٔ میخانه ایازحیات جاودان می دان که آن دم خوشتر است
صفحهٔ ۱ از ۲