خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نالهٔ دلسوز ما از ساز بلبل خوشتر استزخم خار جور او از مرهم گل خوشتر است
۲
راحت کلی و جزوی هر دو را خوش یافتیمذوق جزوی هست اما لذت کل خوشتر است
۳
مردن از عشقش بسی خوشتر بود از زندگیجام دُرد درد او از ساغر می خوشتر است
۴
عود جان در مجمر دل می نهم بر آتشیگرمی دلسوز عاشق از قرنفل خوشتر است
صفحهٔ ۱ از ۲