خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه او با ما در این دریا نشستآبروئی یافت خوش با ما نشست
۲
بر در میخانه مست افتاده ایمهرکه آمد پیش ما اینجا نشست
۳
از سر جان و جهان برخاست دلبر در یکتای بی همتا نشست
۴
در خرابات مغان مست و خرابخوش بود با شاهد رعنا نشست
صفحهٔ ۱ از ۲