خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی نوائی نوای درویش استدُرد دردش دوای درویش است
۲
چشم درویش هر چه می نگردجام گیتی نمای درویش است
۳
نیست بیگانه از خدا به خداهرکه او آشنای درویش است
۴
هرکه داند دوای درویشانسر او خاک پای درویش است
صفحهٔ ۱ از ۲