خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز هجران تو مردن طرب و راحت منمرگ بر من شده بی‌تو مثل شهد و لبن
۲
می‌تپد ماهی بی‌آب بر آن ریگ خشنتا جدا گردد آن جان نزارش ز بدن
۳
آب تلخی شده بر جانوران آب حیاتشکر خشک بر ایشان بتر از گور و کفن
۴
نیست بازی کشش جزو به اصل کل خویشچند پیغامبر بگریست پی حب وطن
صفحهٔ ۱ از ۳