خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق مستت و عقل مخمور استعقل از ذوق عاشقان دور است
۲
دیدهٔ مردم است از او روشننظری کن ببین که منظور است
۳
نقد گنج وی است در دل ماگنج ویران به کُنج ویران است
۴
شد دو عالم به نور او روشنروشن این چشم ما از آن نور است
صفحهٔ ۱ از ۲