خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۲۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق است که وارسته ز نقصان و کمالستعشق است که آسوده ز هجران وصال است
۲
اثبات مثالش نتوان کرد ولیکناین نفی مثال تو یقین عین مثال است
۳
گویند سوی الله خیال است و حقیقتاین نیز خیال است که گویند خیال است
۴
از حال چه می جوئی و از قال چه پرسیمستیم و خرابیم و ندانیم چه حال است
صفحهٔ ۱ از ۲