خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطنوقت آن شد که درآییم خرامان به چمن
۲
دامن سیب کشانیم سوی شفتالوببریم از گل تر چند سخن سوی سمن
۳
نوبهاران چون مسیحی است فسون می‌خواندتا برآیند شهیدان نباتی ز کفن
۴
آن بتان چون جهت شکر دهان بگشادندجان به بوسه نرسد مست شد از بوی دهن
صفحهٔ ۱ از ۳