خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم بدنست و عشق جانستجانست که در بدن روانست
۲
عشقست که عاشقست و معشوقعشقست که عین این و آنست
۳
عشقست که نور دیدهٔ ماستچون نور به چشم ما عیانست
۴
بنشسته به تخت دل چو شاهیعشقست که پادشه نشانست
صفحهٔ ۱ از ۲