خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کشتهٔ حضرت او زندهٔ جاویدانستایمن از مرگ بود زنده جاوید آنست
۲
نقد گنجینه که شاهان جهان می جویندگنج عشقست که در کنج دل ویرانست
۳
دل ندارد به جز از خدمت دلدار مرادکار جان در دو جهان بندگی جانانست
۴
صورت نقش خیالی که نگاریم به چشمنیک می بین که مقصود از این نقش آنست
صفحهٔ ۱ از ۲