خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق جانان من غذای من استاین چنین خوش غذا برای منست
۲
هر کسی را غذا بود چیزینعمت الله من غذای من است
۳
با تو گویم غذای من چه بوداین غذا دیدن خدای من است
۴
عقل بیگانه شد ز ما و برفتشاه عشق آمد آشنای من است
صفحهٔ ۱ از ۳