خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نعمت الله جان و عالم چون تن استاین چنین جان و تنی آن من است
۲
مصر دل دارم عزیز حضرتمجسم و جانم یوسف و پیراهنست
۳
صورتم جام است و معنی می مدامعشق ساقی کار من می خوردن است
۴
حال ما از عقل می پرسی مپرسدر بیان ذوق ما او الکن است
صفحهٔ ۱ از ۲