خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردمندیم و آن دوا این استراحت جان مبتلا این است
۲
نقش رویش خیال می بندمدر نظر نور چشم ما این است
۳
دل ما جان خود به جانان داددولت و دین دو سرا این است
۴
عقل بیگانه رفت و عشق آمدیار سرمست آشنا این است
صفحهٔ ۱ از ۲