خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در آینهٔ عالم تمثال جمال اوستجمله به کمالش بین کاینها ز کمال اوست
۲
در صورت و در معنی چندان که نظر کردیمحسنی که به ما بنمود نقشی ز خیال اوست
۳
بزمیست ملوکانه در خلوت میخانهمخمور کجا گنجد اینجا چه مجال اوست
۴
حکمی به نشان آل ، از حضرت او داریمهر حرف که می خوانیم توقیع مثال اوست
صفحهٔ ۱ از ۲