خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خانقهی که شیخ ما اوستسرحلقه و شیخ هر دو نیکوست
۲
دشمن چه کنیم یار غاریماز دوست طلب کنیم هم دوست
۳
آیینهٔ روشنی به دست آراما می بین که هر دو یک روست
۴
زلفش بگشود و داد بر بادزان بوی نسیم صبح خوشبوست
صفحهٔ ۱ از ۲