خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دل که به عشق مبتلا نیستهستش مشمر که گوئیا نیست
۲
تا دُردی درد نوش کردیمدل را به از این دگر دوا نیست
۳
رندیم و مدام جام رنداناز ساقی و جام می جدا نیست
۴
مستیم و خراب در خراباتما را جائی دگر هوا نیست
صفحهٔ ۱ از ۲