خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در نظر عالم چو جامی پر می استجام من بی خدمت ساقی کی است
۲
چشم ما روشن شده از نور اوهرچه ما را در نظر آید وی است
۳
عالمی از جود او دارد وجودبی وجودش ما سوی الله لاشی است
۴
صوت نائی می رسد ما را به گوشدیگران گویند آواز وی است
صفحهٔ ۱ از ۲