خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۴۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرد و خاک ما روان بر باد رفتبنده زین گرد و غبار آزاد رفت
۲
جان ما هرگز غم دنیا نخوردلاجرم او از جهان دلشاد رفت
۳
عاشق سرمست آمد سوی ماعاقل مخمور بی بنیاد رفت
۴
یوسف مصری خوشی با مصر شدیار بغدادی سوی بغداد رفت
صفحهٔ ۱ از ۲