خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فارغ از نام و نشان خواهیم رفترند سرمست از جهان خواهیم رفت
۲
رخت خود را تا کناری می کشیمناگهانی از میان خواهیم رفت
۳
تا نگوئی بنده ای از خواجه مُردما بر زنده دلان خواهیم رفت
۴
گر خطاب ارجعی آید به ماعاشقانه خوش دوان خواهیم رفت
صفحهٔ ۱ از ۲