خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در کوی خرابات نشستم به سلامتسر حلقهٔ رندانم و فارغ ز ملامت
۲
خوش خانهٔ امنی است بیائید و ببینیدمستان همه خوش ایمن و یاران به سلامت
۳
زین خلوت میخانه به جائی نتوان رفتنه یک دو سه روزی نروم تا به قیامت
۴
هر کس که ازین مجلس ما روی بتابدجاوید ندیمش نبود غیر ندامت
صفحهٔ ۱ از ۳