خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتی به سلامت به سلامت به سلامتامید که آئی و من آیم به سلامت
۲
سر در قدمت بازم و جان را بسپارمدست من و دامان تو تا روز قیامت
۳
از روی کرم یاد کن این بندهٔ خود راای جان به فدای تو و آن نامه و نامت
۴
دل زنده شود چون برسد از تو پیامییابیم حیات ابدی ما ز پیامت
صفحهٔ ۱ از ۲