خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آب چشم ما به روی ما فتادسو به سو گشت او ولی دریا فتاد
۲
روی ما خوش بود خوشتر شد از آنآبرو داریم بروتا فتاد
۳
آب دیده اشک مردم زاده بودخورش روان گردید در دریا فتاد
۴
چیست عالم شبنمی از بحر مامیل مأوا کرد با مأوا فتاد
صفحهٔ ۱ از ۲