خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آب چشم ما به هر سو رو نهادروی خود بر روی ما نیکو نهاد
۲
جان به عاشق می دهد معشوق مااین چنین رسم نکویی او نهاد
۳
پیر ما بزم خوش مستانه ایگر نظر داری ببین تا چون نهاد
۴
عشق سرمست است و می‌گوید سخنگفتگوی عقل را یک سو نهاد
صفحهٔ ۱ از ۲