خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دلم غیر او نمی‌گنجدبد چه شد نکو نمی گنجد
۲
در مقامی که آن یگانهٔ ماستدو چه گوئی که دو نمی گنجد
۳
خم بیاور ز ما دمی می برمی ما در سبو نمی گنجد
۴
نقل را مان و عقل را بگذارزانکه این گفت و گو نمی گنجد
صفحهٔ ۱ از ۲