خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشرب توحید یاران خوش بودرند مست و ذوق مستان خوش بود
۲
بلبل مستیم در گلزار عشقصوت بلبل در گلستان خوش بود
۳
خوش بود دردی که او درمان ماستدرد دل می جو که نالان خوش بود
۴
در خرابات مغان مست و خرابساقی ما با حریفان خوش بود
صفحهٔ ۱ از ۲