خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فعل عالم ظل فعل الله بوداین کسی داند که او آگه بود
۲
مظهر افعال او باشد همهخود گدائی گیر و خواهی شه بود
۳
نور می یابد قمر از آفتابگرچه ظاهر نور، نور مه بود
۴
مرد دانا سر نپیچد زین سخنغیر نادانی که او گمره بود
صفحهٔ ۱ از ۲