خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه از عشق در طرب نبودنسبتش هیچ با نسب نبود
۲
لطف محبوب را نهایت نیستطالب آنگه بی طلب نبود
۳
آتش عشق اوست در دل مالایق جان بولهب نبود
۴
از کرم ساز عاشقان بنواختگر نوازد مرا عجب نبود
صفحهٔ ۱ از ۲